PPK. Na pomoc kupującym mieszkanie

33445884_s.jpg

Pracownicze Plany Kapitałowe to dobrowolny i w pełni prywatny program oszczędzania na jesień życia. Z założenia, zgromadzone w nim oszczędności mają uchronić uczestników przed spadkiem jakości życia po zakończeniu okresu aktywności zawodowej. W kilku przypadkach, zainteresowani nie muszą jednak czekać do sześćdziesiątki, by swobodnie i bez konsekwencji dysponować zgromadzonymi środkami. Ustawodawca zezwala między innymi na wcześniejszy dostęp do tych oszczędności w sytuacji kupna mieszkania bądź domu.

Zgodnie z rekomendacją Komisji Nadzoru Finansowego kredytobiorca składając wniosek o kredyt hipoteczny w 2019 roku, powinien dysponować wkładem własnym wynoszącym 20 proc. wartości nieruchomości. Zgromadzenie takiej kwoty, dla wielu okazuje się nie lada wyzwaniem. Wypłata środków z rachunku PPK może okazać się bardzo pomocna w spełnieniu tego warunku.

Ogólne zasady

Uczestnik PPK może jednorazowo wypłacić nawet całość środków zgromadzonych na jego rachunku PPK, aby pokryć wkład własny na zakup bądź przebudowę domu. Nie traci on żadnych przywilejów wynikających z partycypacji w planie, pod warunkiem, że terminowo dokona zwrotu wypłaconej kwoty na przestrzeni kolejnych 15 lat. Kolejnym warunkiem jest wiek wypłacającego. Wnioskujący o wypłatę na cele mieszkaniowe nie może mieć ukończonych 45 lat.

Uczestnik PPK, który zdecyduje się pokryć część wkładu własnego z oszczędności w PPK musi zawrzeć odpowiednią umowę z funduszem, w którym gromadzi oszczędności. Zgodnie z art. 98 ustawy o PPK zawarcie takiej umowy powinno być poprzedzone złożeniem wniosku o wypłatę. Sama umowa powinna zawierać oznaczenie inwestycji, która jest przedmiotem zainteresowania uczestnika PPK, zasady i termin wypłaty oraz zasady i termin zwrotu pobranych środków. Zwrot tych środków do funduszu nie może jednak rozpocząć się później niż 5 lat od dnia wypłaty środków i nie może trwać dłużej niż 15 lat od tego dnia. Jeśli uczestnik PPK jest związany z wieloma instytucjami finansowymi, to może wnioskować do każdej o wypłatę środków na cele mieszkaniowe, tak długo jak przedmiotem jest ta sama nieruchomość. Pracownik nie ma możliwości skorzystania po raz kolejny z pomocy w ramach PPK.

Jak to wygląda na liczbach ?

Załóżmy, że osoba przystępująca do programu PPK ma 26 lat. Jej wynagrodzenie brutto kształtuje się na poziomie 5 104 zł (średnie wynagrodzenie brutto w czerwcu 2019, dane GUS). Przy wyborze wariantu podstawowego, tj. 2 proc. wysokości wpłaty pracownika i 1,5 proc. wysokości wpłaty pracodawcy, uczestnik PPK odkłada co miesiąc kwotę 178,64 zł. Dodatkowo otrzyma on w każdym roku dopłatę roczną w wysokości 240 zł. Uwzględniając 3 proc. średnioroczny wzrost wynagrodzenia, ale nie biorąc pod uwagę wyników inwestycji dokonywanych przez funduszu, już po 5 latach osoba oszczędzająca w PPK mogłaby zgromadzić kwotę 12 831,09 zł, przy własnym zaangażowaniu (wpłaconych wpłatach pracownika) wynoszącym 6 503,48 zł. W wieku 35 lat uczestnik dysponowałby buforem w wysokości 27 224,89 zł. Gdyby chciał skorzystać z wypłaty w ostatnim możliwym dla niego terminie na jego rachunek bądź na rachunek banku, wpłynąć by mogła kwota nawet 58 652,53 zł. Jeśli to ma stanowić 20% jako wkład własny to oznacza, że środki zgromadzone w PPK mogą pomóc w zakupie mieszkania o wartości około 293 000 złotych, czyli w praktyce najczęściej kawalerki czy małego mieszkania dwupokojowego w Warszawie. Z powyższego wyliczenia jasno więc widać, że osoba zarabiająca średnią krajową powinna oszczędzać w PPK więcej niż ustawowe minima.

Zwrot środków

Wypłata na cele mieszkaniowe to przepływ środków w dwie strony. Wypłaconą kwotę uczestnik PPK musi zwrócić na swój rachunek w PPK w ciągu 15 lat od dokonania tej wypłaty. Następuje to w formie zwrotu. Uczestnik sam sobie na swój rachunek zwraca wypłacone środki. Natomiast instytucja finansowa powinna sprawować pieczę nad terminowością zwrotu środków do funduszu. Powinna stosować się do wypracowanych wcześniej procedur. Wysokość wypłat wspierających wkład własny przy kredycie hipotecznym jest przedmiotem kwartalnego raportowania przez Instytucję Finansową do KNF, zaś sama informacja dotycząca wypłaty i zwrotu powinna być zapisana w ewidencji uczestników PPK.

Uczestnik PPK, który nie zdąży dokonać zwrotu pobranych środków przed upływem ustawowego terminu, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zobligowany będzie do zapłaty 19 proc. zryczałtowanego podatku dochodowego. Podstawą opodatkowania będzie wówczas kwota niedokonanego zwrotu.

Podobne artykuły