Pracodawco 250+ - już od 1 lipca 2019 musisz być gotowy

djim-loic-69263-unsplash.jpg

Pracodawca, który na dzień 31 grudnia 2018 roku zatrudniał co najmniej 250 osób musi być przygotowany na to, że już od 1 lipca 2019 roku rozpocznie się stosowanie w stosunku do niego przepisów ustawy o PPK. Jednymi z pierwszych aktywności, jakich można spodziewać się po osobach zatrudnionych od powyżej daty, może być gremialne składanie przez nie do pracodawcy różnych pism związanych z PPK. Będą to w szczególności: deklaracje o rezygnacji z wpłat do PPK składane przez osoby zatrudnione w wieku od 18 do 55 lat oraz wnioski o zapisanie do PPK składane przez osoby zatrudnione w wieku od 55 do 70 lat. Pracodawca powinien być przygotowany na obsługę powyższych już od 1 lipca 2019 bez względu na posiadanie bądź nie już wybranej instytucji finansowej, która będzie zarządzała środkami gromadzonymi w ramach PPK. Dzisiaj przyjrzyjmy się pierwszemu z tych dokumentów.

Możliwość rezygnacji z wpłat do PPK przez osobę zatrudnioną

Utworzenie PPK jest co do zasady obligatoryjne dla pracodawcy, ale aktywne uczestnictwo w PPK osób fizycznych, rozumiane jako dokonywanie wpłat, jest dobrowolne. Jest jedna z zasad, na których opiera się cały system PPK. W treści przepisów regulujących PPK powyższe przybiera postać możliwości rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK. Przedmiotowa rezygnacja dokonywana jest obligatoryjnie w formie pisemnej i składana jest przez osobę zatrudnioną podmiotowi zatrudniającemu. Co więcej na podstawie delegacji ustawowej zawartej w treści art. 23 ust. 12 ustawy o PPK Minister Finansów wydaje stosowne rozporządzenie określające wzór formularza takiej deklaracji rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK. Jest to jeden wzór, który powinien być stosowany przez wszystkie osoby zatrudnione.

Kto może zrezygnować z dokonywania wpłat do PPK od 1 lipca 2019

W treści ustawy o PPK zawarto definicję osoby zatrudnionej. Zgodnie z tą definicją przez osobę zatrudnioną należy rozumieć pracowników, o których mowa w art. 2 ustawy kodeks pracy z wyjątkiem pracowników przebywających na urlopach górniczych i urlopach dla pracowników zakładu przeróbki mechanicznej węgla oraz młodocianych w rozumieniu art. 190 § 1 kodeksu pracy, osoby fizyczne wykonujące pracę nakładczą, które ukończyły 18. rok życia, o których mowa w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 303 § 1 kodeksu pracy, członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych lub spółdzielni kółek rolniczych, o których mowa w art. 138 i art. 180 ustawy prawo spółdzielcze, osoby fizyczne, które ukończyły 18. rok życia, wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z art. 750 ustawy kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące zlecenia oraz członków rad nadzorczych wynagradzanych z tytułu pełnienia tych funkcji pod warunkiem że dana osoba podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z tych tytułów w Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu przepisów ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Do kiedy można zrezygnować z dokonywania wpłat do PPK

W treści art. 16 ust. 1 ustawy o PPK, który to przepis reguluje instytucję umowy o prowadzenie PPK, postanowiono, że podmiot zatrudniający zawiera umowę o prowadzenie PPK w imieniu i na rzecz osoby zatrudnionej po upływie trzeciego miesiąca zatrudnienia w podmiocie zatrudniającym, nie później niż do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął termin 3 miesięcy zatrudnienia, chyba że osoba zatrudniona zadeklaruje przed upływem tego terminu niedokonywanie wpłat do PPK, na podstawie deklaracji złożonej w formie pisemnej podmiotowi zatrudniającemu, albo przestanie być w stosunku do tego podmiotu zatrudniającego osobą zatrudnioną. W praktyce tworzenia PPK w 2019 roku powyższe oznacza, że podmioty zatrudniające powyżej 250 osób zatrudnionych, które są zobowiązane do zawarcia umowy o prowadzenie PPK najpóźniej dnia 12 listopada 2019 roku, będą zobowiązane umieścić na liście w załączniku do przedmiotowej umowy o prowadzenie PPK nazwiska wszystkich tych zatrudnionych u nich osób (spełniających kryterium 3 miesięcznego stażu pracy) w wieku od 18 do poniżej 55 lat, które nie złożą temu podmiotowi zatrudniającemu przedmiotowej deklaracji rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK. Złożenie deklaracji rezygnacji wpłat przez osobę zatrudnioną niesie ze sobą dwie konsekwencje. Pierwsza polega na tym, że podmiot zatrudniający, któremu złożono deklarację, nie wpisuje danej osoby zatrudniającej do załącznika do umowy o prowadzenie PPK. Natomiast drugą konsekwencją jest to, że w związku z faktem, że złożenie przez osobę zatrudnioną deklaracji rezygnacji z wpłat do PPK ma wyłącznie charakter czasowy (to jest obowiązuje maksymalnie 4 lata, do dnia 1 kwietnia 2023 roku – od dnia złożenia przez osobę zatrudnioną podmiotowi zatrudniającemu deklaracji rezygnacji z wpłat do PPK – że podmiot zatrudniający zobowiązany jest zarchiwizować taką deklarację i trzymać ją do dnia 1 kwietnia 2023 roku. Tak więc z powyższego wynika, że osoba zatrudniona może zrezygnować z dokonywania wpłat do PPK na maksymalnie 4 lata od dnia 1 lipca 2019 roku do dnia 12 listopada 2019 roku, chyba że pracodawca wcześniej doprowadzi do zawarcia umowy o zarządzanie PPK, co skróci okres możliwości składania przedmiotowych deklaracji rezygnacji z uczestnictwa w PPK.

Czy można zrezygnować późnej

Należy pamiętać, że uprawnienie do rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK przysługuje tak osobie zatrudnionej (a więc osobie przed zapisaniem jej do PPK), jak też później już samemu uczestnikowi PPK. I tak uczestnik PPK może w każdym czasie zrezygnować z dokonywania dalszych wpłat do PPK. Dokonuje tego w postaci złożenia pracodawcy takiego samego formularza deklaracji rezygnacji z wpłat do PPK, jak może to zrobić osoba zatrudniona.

Pracodawco, bądź gotów już 1 lipca 2019

Powyższe nie zmienia faktu, że część osób zatrudnionych będzie chciała zrezygnować z oszczędzania w ramach PPK już w lipcu 2019 roku, jak tylko będzie to możliwe. W związku z powyższym pracodawcy powinni być gotowi przyjmować takie deklaracje już od 1 lipca 2019 roku. Problem w tym, że na dzień pisania tego tekstu (5 maja 2019 roku), Minister Finansów nie wydał jeszcze stosownego rozporządzenia. Na razie pozostaje na tylko czekać.

Podobne artykuły