Ustanie zatrudnienia a obowiązki pracodawcy w PPK

87435808_s.jpg

Prędzej czy później praktycznie każdy pracodawca prowadzący pracowniczych plan kapitałowy rozstanie się z jakimś swoim pracownikiem lub zleceniobiorcą. Jest również bardzo prawdopodobne, że ten pracodawca będzie prowadził pracowniczy plan kapitałowy, a ten pracownik czy zleceniobiorca uczestniczył w tym pracowniczym planie kapitałowym (dalej PPK). Warto więc wiedzieć, czy, a jeśli tak, to jakie będą na nim spoczywały obowiązki w zakresie PPK w związku z zakończeniem stosunku zatrudnienia z uczestnikiem prowadzonego przez niego PPK.

Brak zasadniczych obowiązków ciążących na pracodawcy

Bez względu na to, czy uczestnik PPK jest pracownikiem czy zleceniobiorcą, to w przypadku zakończenia stosunku zatrudnienia, bez względu na to, czy jest to rozwiązanie albo wygaśnięcie stosunku pracy (w rozumieniu przepisów kodeksu pracy), zakończenie umowy zlecenia (regulowanej przepisami kodeksu cywilnego), która to umowa była podstawą do uczestnictwa w PPK lub też zakończenie innego tytułu, który był podstawą do uczestnictwa w PPK (np. pełnienia obowiązków członka rady nadzorczej zgodnie z przepisami kodeksu spółek handlowych) nie następuje żadna automatyczna zmiana statusu osoby zatrudnionej. Dana osoba dalej pozostaje uczestnikiem PPK u swojego byłego pracodawcy lub zleceniodawcy. W praktyce różnica polega natomiast na tym, że co do zasady nie będą już dokonywane nowe wpłaty do PPK (z uwagi na brak nowego wynagrodzenia). Dlatego też należy przyjąć, że w związku z zakończeniem stosunku zatrudnienia w zakresie PPK, nie ma po stronie pracodawcy zasadniczo obowiązku jakiejkolwiek aktywności.

Jeden wyjątek od zasady

Od ogólnej zasady braku konieczności podejmowania aktywności w zakresie PPK w związku z ustaniem zatrudnienia uczestnika PPK istnieje jeden wyjątek. Dotyczy on przypadku naliczenia na rzecz danego uczestnika PPK wpłat od składników wynagrodzenia wypłacanych już po zakończeniu zatrudnienia, czyli w sytuacji, jeśli po zakończeniu stosunku zatrudnienia wypłacane jest danej osobie wynagrodzenie stanowiące podstawę naliczenia wpłat do PPK, to na tym wynagrodzeniu powinny zostać także naliczone przez podmiot zatrudniający odpowiedniej wysokości wpłaty do PPK oraz w odpowiednim terminie przekazane do instytucji finansowej. Przykładowo umowa o pracę rozwiązała się z dniem 31 grudnia 2019 roku. W marcu 2020 były pracownik, który został automatycznie zapisany do PPK w dniu 12 listopada 2019 roku (dzień zawarcia umowy o prowadzenie PPK), gdyż był w wieku 45 lat, otrzymuje od pracodawcy nagrodę roczną za 2019 rok. Od tej nagrody pracodawca zobowiązany jest naliczyć i odprowadzić wpłaty do PPK. Możliwość nienaliczenia wpłat do PPK od nagrody istniałaby jedynie w przypadku, gdyby uczestnik PPK złożył pracodawcy, przed data wypłaty nagrody, deklarację rezygnacji z wpłat do PPK.

A co ze zgromadzonymi w PPK środkami

W przypadku zakończenia zatrudnienia gromadzone przez uczestnika w ramach PPK środki co do zasady pozostają w PPK byłego pracodawcy i są dalej pomnażane na zasadach ogólnych, to jest w ten sam sposób jakby dany uczestnik PPK był dalej pracownikiem lub zleceniobiorcą. Z tą różnicą, że z uwagi na brak nowego wynagrodzenia nie są naliczane i dokonywane nowe wpłaty do PPK. Uczestnik PPK może też w każdej chwili skorzystać ze zgromadzonych w ramach PPK środków w przypadkach przewidzianych przepisami ustawy o PPK, np. w przypadku poważnego zachorowania, wypłaty na cele mieszkaniowe, zwrotu czy wypłaty po osiągnięciu wieku lat 60.

Stan prawny, 9 września 2019 roku.

Podobne artykuły